Εκδήλωση-Συζήτηση με κεντρικό θέμα: Το πρόταγμα της ολικής απελευθέρωσης και η εναντίωσή μας στην εκμετάλλευση των ζώων ως αναπόσπαστο κομμάτι του αναρχικού αγώνα

(θα γίνει προβολή βίντεο και καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης θα υπάρχει βίγκαν κουζίνα οικονομικής ενίσχυσης & έντυπο υλικό)

Σάββατο, 8 Απριλίου, ώρα: 19:00, στον χώρο πολύμορφης δράσης αναρχικών Ζαϊμη 11

Στεκόμαστε εχθρικά απέναντι στην συνθήκη της μισθωτής σκλαβιάς, στις διακρίσεις βάση φύλου, φυλής, σεξουαλικότητας, στην εκμετάλλευση της φύσης και τον βασανισμό των ζώων, στην σύγχρονη τεχνολογία, σε όλες τις μορφές εγκλεισμού, στο κράτος , στα υπουργεία, στο σύγχρονο ασφυκτικό αστικό τοπίο.

Η εξουσία αποτελεί μια σύνθετη κοινωνική σχέση και η καταστροφή της σε κάθε μορφή που αυτή μπορεί να λαμβάνει αποτελεί μια αναγκαία συνθήκη για την πολύπλευρη επίθεση απέναντι σε όλες τις δομές της κυριαρχίας.

ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΛΥΣΣΑ ΓΙΑ ΖΩΗ
ΤΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΕΙ

 

αναρχική/αντιεξουσιαστική συλλογικότητα Κρακατόα
Λύσσα Μεταδοτική
Ένστικτο Ταραχής
συντρόφισσες & σύντροφοι

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις που δέχτηκαν επίθεση από το κράτος

Οι καταλήψεις ως εργαλεία στα χέρια αυτών που αγωνίζονται αποτελούν επιτακτική ανάγκη για την όξυνση του πολύμορφου αναρχικού αγώνα ενώ παράλληλα μπορούν να υπάρξουν ως χώροι από τους οποίους εφοδιαζόμαστε και πραγματώνουμε τα προτάγματα μας. Τα κατειλημμένα κτήρια είναι χώροι ανατρεπτικής ζύμωσης, παραγωγής εξεγερτικού λόγου, χώροι στους οποίους νέοι σύντροφοι και συντρόφισσες συναντιούνται και λειτουργούν χωρίς διαχωρισμούς και ιεραρχίες κάτω από την ανάγκη για αμφισβήτηση και επίθεση στο υπάρχον. Ταυτόχρονα μέσα σε αυτές τις δομές αγώνα η δημιουργία διαφόρων άλλων δομών αυτομόρφωσης, δομών αλληλεγγύης σε φυλακισμένους αγωνιστές/στριες, ταμείων αλληλεγγύης, εγχειρημάτων αντιπληροφόρησης και αυτοοργανωμένης έκφρασης/δημιουργίας δύναται να χτίσει μια καθημερινότητα δομημένη από εμάς για εμάς χωρίς διαμεσολαβητές. Παράλληλα οι καταλήψεις μπορούν να αποτελέσουν τα σημεία εκείνα στα οποία δημιουργούνται ομάδες που  πραγματώνουν την διάχυση των αναρχικών πρακτικών, που οργανώνουν επιθέσεις απέναντι σε μπάτσους, φασίστες και άλλους φορείς της κυριαρχίας, που διαταράσσουν την κοινωνική κανονικότητα και την επιβαλλόμενη μίζερη καθημερινότητα και εν τέλει κάνουν τις καταλήψεις να αποτελούν οδοφράγματα απέναντι στα σχέδια του κράτους.

Το πρωί της Δευτέρας 13/3 μπάτσοι εισβάλουν και εκκενώνουν 2 καταλήψεις στην Αθήνα, την κατάληψη Βίλλα Ζωγράφου, η οποία είναι εδώ και αρκετά χρόνια στο στόχαστρο του κράτους, και την κατάληψη στέγης της οδού Αλκιβιάδου στην Αχαρνών. Από το εσωτερικό της Βίλλας Ζωγράφου προσάγονται 7 άτομα που βρίσκονταν μέσα, οι οποίοι ανέλαβαν και την πολιτική ευθύνη για την υπεράσπιση του εγχειρήματος και κάποιες ώρες αργότερα, αφού τους αποδόθηκαν κατηγορίες, αφήνονται ελεύθεροι. Από την κατάληψη της Αλκιβιάδου προσάγονται συνολικά 127 πρόσφυγες οι οποίοι οδηγήθηκαν για καταγραφή. Παράλληλα την ίδια μέρα πραγματοποιείται εισβολή από μπάτσους και δικαστικούς στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αγρινίου προκαλώντας σημαντικές υλικές ζημιές τόσο στον χώρο όσο και σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό του στεκιού, ενώ φεύγοντας άλλαξαν τις κλειδαριές του στεκιού και έκλεψαν 600 ευρώ τα οποία προορίζονταν για δικαστικά και ιατρικά έξοδα συντρόφων. Παρόλα αυτά μετά από λίγες ώρες το στέκι ξαναπέρασε στα χέρια των καταληψιών.

Σε ότι έχει να κάνει με την εκκένωση της κατάληψης στέγης προσφύγων και μεταναστών Αλκιβιάδου, έχει σημασία να δούμε τι υπάρχει πίσω από τις προφάσεις για τήρηση του νόμου. Ο φόβος του κρατικου μηχανισμού μπροστά στην αλληλεγγύη και τη ζύμωση μεταξύ αγωνιστών και ανθρώπων που έχουν βιώσει τη βία του επεκτατισμού των δυτικών οικονομιών, βρίσκει την πρακτική του εφαρμογή μέσα από την καταστολή. Μπροστά στην βίαιη μεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους που περιλαμβάνει απελάσεις, εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, υπό άθλιες συνθήκες καθημερινής διαβίωσης, εξευτελισμούς στα αστυνομικά τμήματα από τους ένστολους νταήδες της δημοκρατίας, υπάρχουν εκείνοι και εκείνες που σε ισότιμη και αλληλέγγυα βάση επιχειρούν να δομήσουν μια αξιοπρεπή καθημερινότητα μέσα από αυτοοργανωμένα μέσα αγώνα όπως η κατάληψη εγκαταλελειμμένων χώρων, κι αυτό είναι κάτι που οι εξουσιαστές θέλουν να το χτυπήσουν μέσω της καταστολής, γιατι γνωρίζουν οτι μέσα από αυτή τη ζύμωση μπορεί να γεννηθούν απειλητικές διαδικασίες για την ομαλή κρατική λειτουργία.

Προφανώς και πίσω από αυτές τις κινήσεις υπάρχουν πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, αλλά δεν μπορούμε πάρα να αναγνωρίσουμε αυτές τις επιθέσεις ως συνέχεια της στρατηγικής που οδήγησε σε ένα κύμα κρατικής καταστολής το 2013. Αυτή η στρατηγική είναι κοινή για όλα τα εξουσιαστικά συστήματα, είτε ονομάζονται δημοκρατικά είτε όχι, και μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: καταστολή όποιου και όποιας αμφισβητεί τον κυρίαρχο τρόπο ζωής και οπλίζεται ενάντια σε αυτών. Αναγνωρίζοντας τις καταλήψεις ως εστίες αγώνα και ζωντάνιας σε έναν κόσμο ζόφου και υποταγής, είναι άμεσο επακόλουθο πως οι εξουσιαστικές δομές και οι μηχανισμοί τους δεν θα μπορούσαν παρά να τις καταστείλουν. Σε αυτόν τον κόσμο όπου κανείς δεν είναι ελεύθερος και η αυτοδιάθεση πλασάρεται ως παραχώρηση και όχι ως κάτι το αυτονόητο, όσοι μιλούν για ελευθερία μπαίνουν στο στόχαστρο της καταστολής.

 

10, 100, 1000 ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ Σ’ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

 

αναρχική/αντιεξουσιαστική συλλογικότητα Κρακατόα

Στις 29 Ιούνη 2013, διοργανώνεται από τους φασίστες της χρυσής αυγής ομιλία βουλευτών τους στο ξενοδοχείο Αστήρ. Ήταν η πρώτη τότε επίσημη απόπειρα φασιστομάζωξης στο κέντρο της πόλης, πέραν του οικοδομικού τετραγώνου των γραφείων τους, φέροντας πίσω της μία σειρά αποτυχημένων προσπαθειών να κερδίσουν χώρο.

Η προκλητική επιλογή του σημείου της συγκεκριμένης μάζωξής τους, μόνο τυχαία δεν ήταν, αφού βρίσκεται λίγα μόνο μέτρα μακριά από την κατάληψη Παραρτήματος και την πλατεία Όλγας. Αυτή η συμβολικής σημασίας κίνηση από τους φασίστες, με την αβάντα των μπάτσων, αποτέλεσε ένα ακόμη κομμάτι της στρατηγικής της έντασης που ακολουθήθηκε από το κράτος και το παρακράτος στην Πάτρα μέχρι και τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, όταν εκκενώθηκαν οι κατειλημμένοι χώροι του Παραρτήματος και του Μαραγκοπουλείου , μαζί με το στέκι στα ΤΕΙ.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι συλλήψεις που γίναν στο σωρό μετά τις συγκρούσεις που ξέσπασαν γύρω από την πλατεία Όλγας με τα ΜΑΤ που βρίσκονταν εκεί για να διασφαλίσουν την ομαλή διαξαγωγή της εκδήλωσης των ναζί. Συνολικά έγιναν 19 προσαγωγές σε άσχετο μέρος και ώρα μετά τις συγκρούσεις, από τις οποίες οι 14 μετατράπηκαν, χωρίς να υπάρχουν σχετικά στοιχεία, σε συλλήψεις, αφού πρώτα αφέθηκαν ελεύθερες όλες οι προσαχθείσες. Τη σκυτάλη πήρε η γνωστή και μη εξαιρετέα εισαγγελέας Δημοπούλου, η οποία με μία fast track διαδικασία αναβάθμισε τις κατηγορίες των συλληφθέντων. Στόχος της αστυνομίας ήταν να γίνουν πάσει θυσία συλλήψεις ώστε να σταλεί το μήνυμα της όξυνσης της καταστολής.

Την Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017 θα πραγματοποιηθεί μετά από σειρά αναβολών η εκδίκαση της υπόθεσης.

Η παρουσία μας στις στιγμές όπου η κρατική καταστολή μέσα από τις διώξεις και τις δίκες έρχεται να αλληλοσυμπληρωθεί με τις προκλήσεις των ναζί, είναι κομμάτι της πολυεπίπεδης και πολύμορφης σύγκρουσης με την εξουσία και τους προστάτες της.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΜΑΡΤΙΟΥ στις 9.00 π.μ. στα ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ(Γούναρη)

αναρχική/αντιεξουσιαστική  συλλογικότητα Kρακατόα

προβολή ντοκιμαντέρ ΄΄ο άνεμος γυρίζει, τα σημάδια προμηνύουν θύελλα΄΄

θα ακολουθήσει vegan συλλογική κουζίνα οικονομικής ενίσχυσης αγωνιστών κρατουμένων

Κυριακή 19 Μαρτίου Ώρα: 19:30

στην κατάληψη παραρτήματος

*Παράλληλα με την εκδήλωση θα συλλέγονται μεταχειρισμένα βιβλία με σκοπό την διάθεσή τους σε bazzar βιβλίου που θα πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο, με στόχο την οικονομική ενίσχυση φυλακισμένων αγωνιστών

αναρχική/ αντιεξουσιαστική συλλογικότητα ΚΡΑΚΑΤΟΑ