Την Παρασκευή 16/12 στις 20:00 θα πραγματοποιηθεί στην Κατάληψη Παραρτήματος εκδήλωση με θέμα την εκμετάλλευση,το βασανισμό και τη δολοφονία μη ανθρώπινων ζώων με σκοπό τη διατροφή. Θα προβληθούν δύο βίντεο, το ένα της συλλογικότητάς μας και το άλλο από το αναρχικό έντυπο Αδάμαστο με τίτλο “Βιομηχανικός πολιτισμός, παραγωγή και κατανάλωση κρέατος”. Θα ακολουθήσει συζήτηση.

afisa

Η κλιμακούμενη βάναυση εξόντωση του φυσικού κόσμου από τις εξουσιαστικές κοινωνίες εντείνεται ραγδαία παράλληλα με τις ολοένα αυξανόμενες επίπλαστες ανάγκες που γεννά ο σύγχρονος τρόπος ζωής, ενώ η κάλυψη των βασικών αναγκών των ανθρώπων, όπως η διατροφή, στηρίζεται εξίσου στην εξοντωτική εκμετάλλευση των υπόλοιπων έμβιων όντων. Η διαχρονικότητα αυτής της συνθήκης, εδράζεται στην ύπαρξη του ανθρωποκεντρισμού και του σπισισμού (species=είδος), δηλαδή, τη στρεβλή θεώρηση πως το ανθρώπινο είδος είναι ανώτερο όλων των άλλων ειδών και τα υπόλοιπα στοιχεία της φύσης τού ανήκουν. Λόγω αυτής της θεώρησης, είναι που συντελείται η συστηματοποιημένη εκμετάλλευση των ζώων πάσης φύσεως καθώς και η ατέρμονη σφαγή τους. Ο αριθμός των μη ανθρώπινων ζώων που σφαγιάζονται ετησίως σήμερα είναι μεγαλύτερος των 150 δισεκατομμυρίων, ενώ αμέτρητα είναι τα ζώα εκείνα που δολοφονούνται ελεύθερα στα οικοσυστήματά τους από την ανθρώπινη επεκτατικότητα.

Αναγνωρίζοντας την εκμετάλλευση με απώτερο σκοπό την κερδοφορία, ως βάση του καπιταλιστικού συστήματος και πως κάθε τι παράγεται είναι αποτέλεσμα αυτής, από την παιδική εργασία, τις γαλακτοβιομηχανίες, την (βιολογική ή μη) εκτροφή και αναπαραγωγή ζώων μέχρι τις εξορύξεις, είναι φανερό πως τίποτα δε μένει έξω απ’ τη σφαίρα της καπιταλιστικής υποδούλωσης. Τα μη ανθρώπινα ζώα αντιμετωπίζονται ως μηχανές παραγωγής προϊόντων ή αντικείμενα κάλυψης αναγκών, όπως π.χ. η διατροφή, η ένδυση, και αναπαράγονται τεχνητά ζώντας έγκλειστα με σκοπό τη σφαγή τους, εντός των μονάδων εκτροφής τους.

Οι βιομηχανίες κρέατος, συμπεριλαμβανομένων των λεγόμενων ιχθυοκαλλιεργειών, σχετίζονται άμεσα με διαδικασίες εγκλεισμού, βασανισμού και εν τέλει δολοφονίας εκατομμυρίων μη ανθρώπινων ζώων κάθε χρόνο. Τα ζώα εκεί αντιμετωπίζονται ως σύγχρονοι σκλάβοι του βιομηχανικού πολιτισμού, βιάζονται και δολοφονούνται χωρίς κανέναν ενδοιασμό ενώ όλα τα μέλη των σωμάτων τους αφαιρούνται για να πάνε προς πώληση. Όλες οι φυσικές διαδικασίες που έχουν ανάγκη, εκεί μέσα απαγορεύονται χάριν της αποδοτικότερης και πιο μαζικής παραγωγής, ενώ κλουβιά που τα εμποδίζουν να κάνουν οποιαδήποτε ελεύθερη κίνηση, κραυγές πόνου, ακρωτηριασμοί, πληγές, ασθένειες ,τεχνητή αναπαραγωγή, ανυπαρξία καθαρού αέρα, αποτελούν την καθημερινότητα τους μέχρι να οδηγηθούν στη σφαγή. Δε λείπουν, βέβαια, και οι φορές που στα βιομηχανικά εκτροφεία τα ζώα γίνονται αντικείμενο πειραματισμών: εμβολιάζονται συνεχώς με ορμόνες και αντιβιοτικά με χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι η μισή παραγωγή αντιβιοτικών παγκοσμίως πηγαίνει στη ζωοτροφία στηρίζοντας έτσι παράλληλα τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες.

Παράλληλα, η βιομηχανία αυτού του είδους αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες καταστροφής και ρύπανσης του πλανήτη. Υπολογίζεται ότι το 60% των τροπικών δασών της Κεντρικής Αμερικής και της Βραζιλίας έχει καταστραφεί για να χτιστούν σύγχρονες βιομηχανικές μονάδες παραγωγής σκοτωμένων ζώων, από πολλές χώρες εξάγονται με διαδικασίες μονοκαλλιέργειας φυτικές τροφές για να παραχθούν ζωοτροφές, ενώ ταυτόχρονα οι πληθυσμοί των χωρών αυτών υποσιτίζονται. Σε επίπεδο υδρόσφαιρας τα πράγματα είναι παρόμοια… υπολογίζεται ότι 3 χιλιάδες λίτρα νερού χρειάζονται για να παραχθούν δημητριακά τα οποία αντιστοιχούν σε ένα κιλό βοδινό κρέας ενώ ένα πολύ μεγάλο μέρος από τα απόβλητα που παράγονται από τις φυλακές ζώων καταλήγουν σε ποτάμια. Έτσι,  τα εκτροφεία αποτελούν άλλη μια πηγή ρύπανσης του νερού καθώς το έδαφος δεν μπορεί να κρατήσει τόσο μεγάλες ποσότητες κοπριάς με αποτέλεσμα μεγάλες ποσότητες νιτρικών αλάτων να καταλήγουν στα υπόγεια ύδατα.

Όσον αφορά τον θαλάσσιο κόσμο, φονικές παγίδες και μηχανότρατες που σαρώνουν τη θάλασσα, εγκλωβίζουν αμέτρητα ψάρια, με σκοπό τη σφαγή τους, ενώ στις ιχθυοκαλλιέργειες, συμβαίνει η ελεγχόμενη συστηματική αναπαραγωγή και θανάτωση τους. Την ίδια τύχη έχουν και άλλοι υδρόβιοι οργανισμοί.

Τα σώματα των μη ανθρώπινων ζώων, τα συναισθήματα, η νοημοσύνη τους, οι ατομικές τους ανάγκες και τα χαρακτηριστικά τους, υποβαθμίζονται και αποκρύπτονται, προκειμένου να είναι ανεκτά ο βιασμός και η σφαγή τους προς όφελος των ανθρώπων. Η αντικειμενοποίησή τους, εντείνεται από τις σύγχρονες καταναλωτικές συνθήκες. Το κρέμασμα των γδαρμένων μελών τους στις βιτρίνες των κρεοπωλείων, δίπλα-δίπλα με τις βιτρίνες που ποζάρουν πλαστικές κούκλες για την προώθηση ρούχων, η συσκευασία των τεμαχισμένων σωμάτων τους, του γάλακτός τους και των αυγών τους στα ράφια των σούπερ-μαρκετ δίπλα-δίπλα με τα κάθε λογής προϊόντα, τείνουν να αποκρύπτουν την αιματοβαμμένη τους προέλευση και ντύνουν με περιτύλιγμα το επόμενο στάδιο του βιασμού, του βασανισμού, του πόνου και της σφαγής: την κατανάλωση. Προσφέρεται έτσι στους καταναλωτές, το άλλοθι της έμμεσης απομάκρυνσής τους από τη δολοφονία.

Η κατανάλωση πτωμάτων-κρεοφαγία στηρίζεται σε σαθρά επιχειρήματα περί φυσικότητας. Υπό το ίδιο πρίσμα διατυπώνονται φασιστικές νοσηρότητες που διαχωρίζουν τους ανθρώπους μεταξύ τους όπως ο κοινωνικός δαρβινισμός και ο ρατσισμός. Οι κοινωνικές προεκτάσεις της κατανάλωσης πτωμάτων έχουν στο πλευρό τους ασυνάρτητα επιχειρήματα προκειμένου να δικαιολογηθούν συνήθειες, έθιμα και παραδόσεις ως κανονικά και φυσικά, ελαχιστοποιώντας την όποια αμφισβήτηση προς αυτά. Γιατί όπως είναι σαθρό το επιχείρημα ότι ο άντρας-«αρχηγός» είναι «φυσικό» να εξουσιάζει τη γυναίκα – «υποτελή» σε μια πατριαρχική κοινωνία, έτσι και το να δολοφονούνται μη ανθρώπινα ζώα ώστε να φαγωθούν με πρόσχημα ότι κάτι τέτοιο είναι φυσικό, είναι εξίσου σαθρό.

Στις βιομηχανικές μονάδες εγκλεισμού και στις μικρής ή μεσαίας κλίμακας «κτηνοτροφικές» δομές λαμβάνει χώρα η μεγαλύτερη υποτίμηση της ζωής των ζώων και η πιο αδίσταχτη εφαρμογή της εξουσίας. Από τα στοιβαγμένα ζώα το ένα πάνω στο άλλο στις σύγχρονες βιομηχανίες παραγωγής κρέατος μέχρι τα φυλακισμένα ζώα σε οικογενειακές φάρμες, το ζήτημα δεν είναι η απόρριψη του μαζικού μόνο εγκλεισμού αλλά η καταστροφή της ίδιας της συνθήκης της δολοφονίας, του βασανισμού και του εγκλεισμού τους σε κάθε κλίμακα και μορφή που μπορεί να εμφανίζονται. Σε ό,τι αφορά το κυνήγι χερσαίων ή υδρόβιων ζώων, όπου διάφοροι θρασύδειλοι στρέφουν τα όπλα τους απέναντι σε ανυποψίαστα ζώα για να ικανοποιήσουν την τάση τους για επιβολή μέσα από αυτή την άνιση μάχη, θέτοντας ολόκληρους πληθυσμούς υπό διωγμό από τα βουνά, τα δάση και τα νερά τους, δεν είναι τίποτα λιγότερο από ακόμη μία έκφραση της δολοφονικής εξουσίας απέναντι σε όντα συναισθανόμενα και σκεπτόμενα που γεννιούνται για να ζουν ελεύθερα.

Η εναντίωσή μας, λοιπόν, στην πτωματοφαγία δεν έχει να κάνει με τις συνθήκες της σφαγής, αλλά είναι ριζική. Όπως ο άνθρωπος , έτσι και τα υπόλοιπα ζώα, με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο, έχουν κοινωνικές λειτουργίες, συγκροτούν προσωπικότητες και σχέσεις μεταξύ τους, αλληλεπιδρούν  και συναισθάνονται. Έτσι, τα ζώα που σκοτώνονται κάθε λεπτό στα σφαγεία, σε πειραματικά εργαστήρια, σε εργοστάσια παραγωγής γούνας, που εξευτελίζονται και βασανίζονται αιχμάλωτα σε τσίρκο, petshop ή ζωολογικούς κήπους, αισθάνονται τον πόνο, σκέφτονται, μοιράζονται τον φόβο για τον επικείμενο θάνατο και το βιασμό, νιώθουν τη στέρηση της αυτοδιάθεσής τους.Ενώ ζώντας ελεύθερα στη φύση εξερευνούν, απολαμβάνουν και διαφυλάσσουν τη ζωή τους. Γιατί η ενσυναίσθηση δεν περιορίζεται μόνο στο ανθρώπινο είδος. Κανένα ζώοδε μπορεί να αποτελεί μηχανή παραγωγής προϊόντων ή αντικείμενο κάλυψης αναγκών, όντας συναισθανόμενο πλάσμα. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμία δικαιολογία για τους κάθε είδους εξουσιαστές που διεκπεραιώνουν καθημερινά φρικαλεότητες είτε για την κερδοφορία είτε για προσωπική «ευχαρίστηση».

Για όλους αυτούς τους λόγους, στεκόμαστε απέναντι στην εμπορευματική και ιδιοκτησιακή υπόσταση που έχει προσδώσει ο άνθρωπος στα άλλα ζώα. Παράλληλα, προτάσσουμε την αποχή από όλα τα ζωικά προϊόντα, όχι ως μεμονωμένη επιλογή άρνησης κατανάλωσης προϊόντων που προέρχονται από τη ζωική εκμετάλλευση ή ως στείρα διατροφική επιλογή, αλλά συνδέοντας την με μια ολιστική σκέψη και πρακτική ενάντια στο εξουσιαστικό οικοδόμημα.

Κανείς δεν θα είναι ελεύθερος αν δεν απορριφθεί κάθε είδους εξουσία, είτε αυτή ασκείται στα ανθρώπινα είτε στα μη ανθρώπινα ζώα. Η απελευθέρωση της φύσης και των στοιχείων που την αποτελούν θα έρθει από την καταστροφή του κράτους και του κεφαλαίου, των δομών τους και των σχέσεων που προωθούν. Προϋποθέτει, επίσης, την καλλιέργεια της αντίληψης ότι η ελευθερία των ανθρώπων είναι ισάξια με την ελευθερία των υπόλοιπων ζώων και της φύσης συνολικά.

 

ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ,

ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΛΥΣΣΑ ΓΙΑ ΖΩΗ.

 

αναρχική/ αντιεξουσιαστική συλλογικότητα, Κρακατόα

Την Παρασκευή 2 Δεκέμβρη μετά τις 21:00, με τη στήριξη και άλλων συντροφιών, προχωρήσαμε σε κατάληψη του τηλεοπτικού σταθμού SuperB διακόπτοντας το κεντρικό δελτίο ειδήσεων. Επί 15 λεπτά προβαλλόταν βίντεο της συλλογικότητας σχετικά με την εκμετάλλευση, τη δολοφονία και το βασανισμό μη ανθρώπινων ζώων με σκοπό την πτωματοφαγία.
Το βίντεο της παρέμβασης είναι διαθέσιμο εδώ