Στις 29 Ιούνη 2013, διοργανώνεται από τους φασίστες της χρυσής αυγής ομιλία βουλευτών τους στο ξενοδοχείο Αστήρ. Ήταν η πρώτη τότε επίσημη απόπειρα φασιστομάζωξης στο κέντρο της πόλης, πέραν του οικοδομικού τετραγώνου των γραφείων τους, φέροντας πίσω της μία σειρά αποτυχημένων προσπαθειών να κερδίσουν χώρο.

Η προκλητική επιλογή του σημείου της συγκεκριμένης μάζωξής τους, μόνο τυχαία δεν ήταν, αφού βρίσκεται λίγα μόνο μέτρα μακριά από την κατάληψη Παραρτήματος και την πλατεία Όλγας. Αυτή η συμβολικής σημασίας κίνηση από τους φασίστες, με την αβάντα των μπάτσων, αποτέλεσε ένα ακόμη κομμάτι της στρατηγικής της έντασης που ακολουθήθηκε από το κράτος και το παρακράτος στην Πάτρα μέχρι και τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, όταν εκκενώθηκαν οι κατειλημμένοι χώροι του Παραρτήματος και του Μαραγκοπουλείου , μαζί με το στέκι στα ΤΕΙ.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι συλλήψεις που γίναν στο σωρό μετά τις συγκρούσεις που ξέσπασαν γύρω από την πλατεία Όλγας με τα ΜΑΤ που βρίσκονταν εκεί για να διασφαλίσουν την ομαλή διαξαγωγή της εκδήλωσης των ναζί. Συνολικά έγιναν 19 προσαγωγές σε άσχετο μέρος και ώρα μετά τις συγκρούσεις, από τις οποίες οι 14 μετατράπηκαν, χωρίς να υπάρχουν σχετικά στοιχεία, σε συλλήψεις, αφού πρώτα αφέθηκαν ελεύθερες όλες οι προσαχθείσες. Τη σκυτάλη πήρε η γνωστή και μη εξαιρετέα εισαγγελέας Δημοπούλου, η οποία με μία fast track διαδικασία αναβάθμισε τις κατηγορίες των συλληφθέντων. Στόχος της αστυνομίας ήταν να γίνουν πάσει θυσία συλλήψεις ώστε να σταλεί το μήνυμα της όξυνσης της καταστολής.

Την Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017 θα πραγματοποιηθεί μετά από σειρά αναβολών η εκδίκαση της υπόθεσης.

Η παρουσία μας στις στιγμές όπου η κρατική καταστολή μέσα από τις διώξεις και τις δίκες έρχεται να αλληλοσυμπληρωθεί με τις προκλήσεις των ναζί, είναι κομμάτι της πολυεπίπεδης και πολύμορφης σύγκρουσης με την εξουσία και τους προστάτες της.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΜΑΡΤΙΟΥ στις 9.00 π.μ. στα ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ(Γούναρη)

αναρχική/αντιεξουσιαστική  συλλογικότητα Kρακατόα

προβολή ντοκιμαντέρ ΄΄ο άνεμος γυρίζει, τα σημάδια προμηνύουν θύελλα΄΄

θα ακολουθήσει vegan συλλογική κουζίνα οικονομικής ενίσχυσης αγωνιστών κρατουμένων

Κυριακή 19 Μαρτίου Ώρα: 19:30

στην κατάληψη παραρτήματος

*Παράλληλα με την εκδήλωση θα συλλέγονται μεταχειρισμένα βιβλία με σκοπό την διάθεσή τους σε bazzar βιβλίου που θα πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο, με στόχο την οικονομική ενίσχυση φυλακισμένων αγωνιστών

αναρχική/ αντιεξουσιαστική συλλογικότητα ΚΡΑΚΑΤΟΑ

 

Σήμερα 20/1 το πρωί, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στο Περιφερειακό Γραφείο Ασύλου Δυτικής Ελλάδας στην οδό Καποδιστρίου 92 στα Ψηλαλώνια, στα πλαίσια της πανελλαδικής μέρας δράσης στον κρατούμενο απεργό πείνας Mohamed A.

Κατά την είσοδό μας στα γραφεία και παρά την παρουσία μπάτσων και υπαλλήλου ιδιωτικής εταιρίας security που αιφνιδιάστηκαν και απαιτούσαν επίμονα να αποχωρήσουμε, κάναμε σαφές το περιεχόμενο της δράσης μας, πετάξαμε τρικάκια στο χώρο των γραφείων και απαιτήσαμε να σταλεί  φαξ στην Κεντρική Υπηρεσία Ασύλου με το κείμενό μας που ενημέρωνε για την υπόθεση του Mohamed και περιείχε και τον λόγο του ίδιου. Κατά τη διάρκεια της δράσης έξω από τα γραφεία έφτασε κλούβα μεταγωγής για μετανάστες που κρατούνται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο κράτησης που υπάρχει εντός της υπηρεσίας. Όταν ολοκληρώθηκε η αρχική μας στόχευση αποχωρήσαμε, ενώ πετάχτηκαν τρικάκια και μοιράστηκαν κείμενα σε περαστικούς και αυτοκίνητα γύρω από τα γραφεία. Το μοίρασμα συνεχίστηκε ως το κέντρο.
ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ13/12 MOHAMED A.

ΜΠΛΟΚΟ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΕΛΑΣΕΙΣ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, ΕΓΚΛΕΙΣΜΟ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΕΞΟΥΣΙΑ
αναρχική/αντιεξουσιαστική συλλογικότητα, Κρακατόα

Την Παρασκευή 16/12 στις 20:00 θα πραγματοποιηθεί στην Κατάληψη Παραρτήματος εκδήλωση με θέμα την εκμετάλλευση,το βασανισμό και τη δολοφονία μη ανθρώπινων ζώων με σκοπό τη διατροφή. Θα προβληθούν δύο βίντεο, το ένα της συλλογικότητάς μας και το άλλο από το αναρχικό έντυπο Αδάμαστο με τίτλο “Βιομηχανικός πολιτισμός, παραγωγή και κατανάλωση κρέατος”. Θα ακολουθήσει συζήτηση.

afisa

Η κλιμακούμενη βάναυση εξόντωση του φυσικού κόσμου από τις εξουσιαστικές κοινωνίες εντείνεται ραγδαία παράλληλα με τις ολοένα αυξανόμενες επίπλαστες ανάγκες που γεννά ο σύγχρονος τρόπος ζωής, ενώ η κάλυψη των βασικών αναγκών των ανθρώπων, όπως η διατροφή, στηρίζεται εξίσου στην εξοντωτική εκμετάλλευση των υπόλοιπων έμβιων όντων. Η διαχρονικότητα αυτής της συνθήκης, εδράζεται στην ύπαρξη του ανθρωποκεντρισμού και του σπισισμού (species=είδος), δηλαδή, τη στρεβλή θεώρηση πως το ανθρώπινο είδος είναι ανώτερο όλων των άλλων ειδών και τα υπόλοιπα στοιχεία της φύσης τού ανήκουν. Λόγω αυτής της θεώρησης, είναι που συντελείται η συστηματοποιημένη εκμετάλλευση των ζώων πάσης φύσεως καθώς και η ατέρμονη σφαγή τους. Ο αριθμός των μη ανθρώπινων ζώων που σφαγιάζονται ετησίως σήμερα είναι μεγαλύτερος των 150 δισεκατομμυρίων, ενώ αμέτρητα είναι τα ζώα εκείνα που δολοφονούνται ελεύθερα στα οικοσυστήματά τους από την ανθρώπινη επεκτατικότητα.

Αναγνωρίζοντας την εκμετάλλευση με απώτερο σκοπό την κερδοφορία, ως βάση του καπιταλιστικού συστήματος και πως κάθε τι παράγεται είναι αποτέλεσμα αυτής, από την παιδική εργασία, τις γαλακτοβιομηχανίες, την (βιολογική ή μη) εκτροφή και αναπαραγωγή ζώων μέχρι τις εξορύξεις, είναι φανερό πως τίποτα δε μένει έξω απ’ τη σφαίρα της καπιταλιστικής υποδούλωσης. Τα μη ανθρώπινα ζώα αντιμετωπίζονται ως μηχανές παραγωγής προϊόντων ή αντικείμενα κάλυψης αναγκών, όπως π.χ. η διατροφή, η ένδυση, και αναπαράγονται τεχνητά ζώντας έγκλειστα με σκοπό τη σφαγή τους, εντός των μονάδων εκτροφής τους.

Οι βιομηχανίες κρέατος, συμπεριλαμβανομένων των λεγόμενων ιχθυοκαλλιεργειών, σχετίζονται άμεσα με διαδικασίες εγκλεισμού, βασανισμού και εν τέλει δολοφονίας εκατομμυρίων μη ανθρώπινων ζώων κάθε χρόνο. Τα ζώα εκεί αντιμετωπίζονται ως σύγχρονοι σκλάβοι του βιομηχανικού πολιτισμού, βιάζονται και δολοφονούνται χωρίς κανέναν ενδοιασμό ενώ όλα τα μέλη των σωμάτων τους αφαιρούνται για να πάνε προς πώληση. Όλες οι φυσικές διαδικασίες που έχουν ανάγκη, εκεί μέσα απαγορεύονται χάριν της αποδοτικότερης και πιο μαζικής παραγωγής, ενώ κλουβιά που τα εμποδίζουν να κάνουν οποιαδήποτε ελεύθερη κίνηση, κραυγές πόνου, ακρωτηριασμοί, πληγές, ασθένειες ,τεχνητή αναπαραγωγή, ανυπαρξία καθαρού αέρα, αποτελούν την καθημερινότητα τους μέχρι να οδηγηθούν στη σφαγή. Δε λείπουν, βέβαια, και οι φορές που στα βιομηχανικά εκτροφεία τα ζώα γίνονται αντικείμενο πειραματισμών: εμβολιάζονται συνεχώς με ορμόνες και αντιβιοτικά με χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι η μισή παραγωγή αντιβιοτικών παγκοσμίως πηγαίνει στη ζωοτροφία στηρίζοντας έτσι παράλληλα τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες.

Παράλληλα, η βιομηχανία αυτού του είδους αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες καταστροφής και ρύπανσης του πλανήτη. Υπολογίζεται ότι το 60% των τροπικών δασών της Κεντρικής Αμερικής και της Βραζιλίας έχει καταστραφεί για να χτιστούν σύγχρονες βιομηχανικές μονάδες παραγωγής σκοτωμένων ζώων, από πολλές χώρες εξάγονται με διαδικασίες μονοκαλλιέργειας φυτικές τροφές για να παραχθούν ζωοτροφές, ενώ ταυτόχρονα οι πληθυσμοί των χωρών αυτών υποσιτίζονται. Σε επίπεδο υδρόσφαιρας τα πράγματα είναι παρόμοια… υπολογίζεται ότι 3 χιλιάδες λίτρα νερού χρειάζονται για να παραχθούν δημητριακά τα οποία αντιστοιχούν σε ένα κιλό βοδινό κρέας ενώ ένα πολύ μεγάλο μέρος από τα απόβλητα που παράγονται από τις φυλακές ζώων καταλήγουν σε ποτάμια. Έτσι,  τα εκτροφεία αποτελούν άλλη μια πηγή ρύπανσης του νερού καθώς το έδαφος δεν μπορεί να κρατήσει τόσο μεγάλες ποσότητες κοπριάς με αποτέλεσμα μεγάλες ποσότητες νιτρικών αλάτων να καταλήγουν στα υπόγεια ύδατα.

Όσον αφορά τον θαλάσσιο κόσμο, φονικές παγίδες και μηχανότρατες που σαρώνουν τη θάλασσα, εγκλωβίζουν αμέτρητα ψάρια, με σκοπό τη σφαγή τους, ενώ στις ιχθυοκαλλιέργειες, συμβαίνει η ελεγχόμενη συστηματική αναπαραγωγή και θανάτωση τους. Την ίδια τύχη έχουν και άλλοι υδρόβιοι οργανισμοί.

Τα σώματα των μη ανθρώπινων ζώων, τα συναισθήματα, η νοημοσύνη τους, οι ατομικές τους ανάγκες και τα χαρακτηριστικά τους, υποβαθμίζονται και αποκρύπτονται, προκειμένου να είναι ανεκτά ο βιασμός και η σφαγή τους προς όφελος των ανθρώπων. Η αντικειμενοποίησή τους, εντείνεται από τις σύγχρονες καταναλωτικές συνθήκες. Το κρέμασμα των γδαρμένων μελών τους στις βιτρίνες των κρεοπωλείων, δίπλα-δίπλα με τις βιτρίνες που ποζάρουν πλαστικές κούκλες για την προώθηση ρούχων, η συσκευασία των τεμαχισμένων σωμάτων τους, του γάλακτός τους και των αυγών τους στα ράφια των σούπερ-μαρκετ δίπλα-δίπλα με τα κάθε λογής προϊόντα, τείνουν να αποκρύπτουν την αιματοβαμμένη τους προέλευση και ντύνουν με περιτύλιγμα το επόμενο στάδιο του βιασμού, του βασανισμού, του πόνου και της σφαγής: την κατανάλωση. Προσφέρεται έτσι στους καταναλωτές, το άλλοθι της έμμεσης απομάκρυνσής τους από τη δολοφονία.

Η κατανάλωση πτωμάτων-κρεοφαγία στηρίζεται σε σαθρά επιχειρήματα περί φυσικότητας. Υπό το ίδιο πρίσμα διατυπώνονται φασιστικές νοσηρότητες που διαχωρίζουν τους ανθρώπους μεταξύ τους όπως ο κοινωνικός δαρβινισμός και ο ρατσισμός. Οι κοινωνικές προεκτάσεις της κατανάλωσης πτωμάτων έχουν στο πλευρό τους ασυνάρτητα επιχειρήματα προκειμένου να δικαιολογηθούν συνήθειες, έθιμα και παραδόσεις ως κανονικά και φυσικά, ελαχιστοποιώντας την όποια αμφισβήτηση προς αυτά. Γιατί όπως είναι σαθρό το επιχείρημα ότι ο άντρας-«αρχηγός» είναι «φυσικό» να εξουσιάζει τη γυναίκα – «υποτελή» σε μια πατριαρχική κοινωνία, έτσι και το να δολοφονούνται μη ανθρώπινα ζώα ώστε να φαγωθούν με πρόσχημα ότι κάτι τέτοιο είναι φυσικό, είναι εξίσου σαθρό.

Στις βιομηχανικές μονάδες εγκλεισμού και στις μικρής ή μεσαίας κλίμακας «κτηνοτροφικές» δομές λαμβάνει χώρα η μεγαλύτερη υποτίμηση της ζωής των ζώων και η πιο αδίσταχτη εφαρμογή της εξουσίας. Από τα στοιβαγμένα ζώα το ένα πάνω στο άλλο στις σύγχρονες βιομηχανίες παραγωγής κρέατος μέχρι τα φυλακισμένα ζώα σε οικογενειακές φάρμες, το ζήτημα δεν είναι η απόρριψη του μαζικού μόνο εγκλεισμού αλλά η καταστροφή της ίδιας της συνθήκης της δολοφονίας, του βασανισμού και του εγκλεισμού τους σε κάθε κλίμακα και μορφή που μπορεί να εμφανίζονται. Σε ό,τι αφορά το κυνήγι χερσαίων ή υδρόβιων ζώων, όπου διάφοροι θρασύδειλοι στρέφουν τα όπλα τους απέναντι σε ανυποψίαστα ζώα για να ικανοποιήσουν την τάση τους για επιβολή μέσα από αυτή την άνιση μάχη, θέτοντας ολόκληρους πληθυσμούς υπό διωγμό από τα βουνά, τα δάση και τα νερά τους, δεν είναι τίποτα λιγότερο από ακόμη μία έκφραση της δολοφονικής εξουσίας απέναντι σε όντα συναισθανόμενα και σκεπτόμενα που γεννιούνται για να ζουν ελεύθερα.

Η εναντίωσή μας, λοιπόν, στην πτωματοφαγία δεν έχει να κάνει με τις συνθήκες της σφαγής, αλλά είναι ριζική. Όπως ο άνθρωπος , έτσι και τα υπόλοιπα ζώα, με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο, έχουν κοινωνικές λειτουργίες, συγκροτούν προσωπικότητες και σχέσεις μεταξύ τους, αλληλεπιδρούν  και συναισθάνονται. Έτσι, τα ζώα που σκοτώνονται κάθε λεπτό στα σφαγεία, σε πειραματικά εργαστήρια, σε εργοστάσια παραγωγής γούνας, που εξευτελίζονται και βασανίζονται αιχμάλωτα σε τσίρκο, petshop ή ζωολογικούς κήπους, αισθάνονται τον πόνο, σκέφτονται, μοιράζονται τον φόβο για τον επικείμενο θάνατο και το βιασμό, νιώθουν τη στέρηση της αυτοδιάθεσής τους.Ενώ ζώντας ελεύθερα στη φύση εξερευνούν, απολαμβάνουν και διαφυλάσσουν τη ζωή τους. Γιατί η ενσυναίσθηση δεν περιορίζεται μόνο στο ανθρώπινο είδος. Κανένα ζώοδε μπορεί να αποτελεί μηχανή παραγωγής προϊόντων ή αντικείμενο κάλυψης αναγκών, όντας συναισθανόμενο πλάσμα. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμία δικαιολογία για τους κάθε είδους εξουσιαστές που διεκπεραιώνουν καθημερινά φρικαλεότητες είτε για την κερδοφορία είτε για προσωπική «ευχαρίστηση».

Για όλους αυτούς τους λόγους, στεκόμαστε απέναντι στην εμπορευματική και ιδιοκτησιακή υπόσταση που έχει προσδώσει ο άνθρωπος στα άλλα ζώα. Παράλληλα, προτάσσουμε την αποχή από όλα τα ζωικά προϊόντα, όχι ως μεμονωμένη επιλογή άρνησης κατανάλωσης προϊόντων που προέρχονται από τη ζωική εκμετάλλευση ή ως στείρα διατροφική επιλογή, αλλά συνδέοντας την με μια ολιστική σκέψη και πρακτική ενάντια στο εξουσιαστικό οικοδόμημα.

Κανείς δεν θα είναι ελεύθερος αν δεν απορριφθεί κάθε είδους εξουσία, είτε αυτή ασκείται στα ανθρώπινα είτε στα μη ανθρώπινα ζώα. Η απελευθέρωση της φύσης και των στοιχείων που την αποτελούν θα έρθει από την καταστροφή του κράτους και του κεφαλαίου, των δομών τους και των σχέσεων που προωθούν. Προϋποθέτει, επίσης, την καλλιέργεια της αντίληψης ότι η ελευθερία των ανθρώπων είναι ισάξια με την ελευθερία των υπόλοιπων ζώων και της φύσης συνολικά.

 

ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ,

ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΛΥΣΣΑ ΓΙΑ ΖΩΗ.

 

αναρχική/ αντιεξουσιαστική συλλογικότητα, Κρακατόα

Την Παρασκευή 2 Δεκέμβρη μετά τις 21:00, με τη στήριξη και άλλων συντροφιών, προχωρήσαμε σε κατάληψη του τηλεοπτικού σταθμού SuperB διακόπτοντας το κεντρικό δελτίο ειδήσεων. Επί 15 λεπτά προβαλλόταν βίντεο της συλλογικότητας σχετικά με την εκμετάλλευση, τη δολοφονία και το βασανισμό μη ανθρώπινων ζώων με σκοπό την πτωματοφαγία.
Το βίντεο της παρέμβασης είναι διαθέσιμο εδώ

 

end-civ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ «ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ»

ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ Η.Π.Α

 

Σήμερα, οι φυλακές στις Η.Π.Α βασίζουν σε μεγάλο βαθμό την λειτουργία τους στην εργασία των φυλακισμένων. Πάνω από 2.5 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται φυλακισμένα, καταδικασμένα να δουλεύουν καταναγκαστικά  είτε για εσωτερικές εργασίες των φυλακών, σε φυτείες, στην στρατιωτική βιομηχανία είτε για πολυεθνικές εταιρείες όπως οιMcDonald’s, Microsoft, Victoria’ssecret, Honda, Starbucks, JohnsonandJohnson, Wendy’s, Bayer και πολλές άλλες.  Έτσι, οι κρατούμενες και οι κρατούμενοι των Η.Π.Α.  βιώνοντας την εξαθλίωση και συνειδητοποιώντας πως χωρίς την εργασία τους στις φυλακές μπορεί να δημιουργηθεί μια κατάσταση απορρύθμισης της λειτουργίας τους, την 1η Απρίλη 2016 δημοσίευσαν ένα κάλεσμα για δράσεις ενάντια στην σκλαβιά του εγκλεισμού που τους έχει επιβληθεί, αναγγέλλοντας συντονισμένες αποχές από τα μεροκάματα σε όλη την χώρα με ημερομηνία έναρξης την9 Σεπτέμβρη 2016.

Όπως και οι ίδιοι αναφέρουν«Η σκλαβιά στο σύστημα των φυλακών καλά κρατεί, αλλά μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους θα την έχουμε πια ξεκάνει. Αυτό είναι ένα κάλεσμα ν’ αποτελειώσουμε τη σκλαβιά στην Αμερική και απευθύνεται κατευθείαν στους/ις ίδιους/ες τους/ις σκλάβους/ες. Δεν υποβάλλουμε αιτήματα ούτε ζητάμε κάτι απ’ αυτούς που μας κρατούν αιχμάλωτους/ες. Απεναντίας, καλούμε τους ίδιους μας τους εαυτούς ν’ αναλάβουν δράση. Προς κάθε κρατούμενο/η σε οποιοδήποτε πολιτειακό και ομοσπονδιακό κατάστημα κράτησης σ’ αυτά τα εδάφη: σε καλούμε να σταματήσεις να ’σαι σκλάβος/α, ν’ αφήσεις τις σοδειές να σαπίσουν στις φυτείες, να κατέβεις σε απεργία, και να πάψεις να συμβάλλεις στην αναπαραγωγή των θεσμών που σε κρατάνε δέσμιο/α.

Αυτό είναι ένα κάλεσμα για αποχή κρατούμενων από τα μεροκάματα σε όλη την επικράτεια, ώστε να βάλουμε ένα τέλος στη σκλαβιά της φυλακής, αρχής γενομένης από την 9η Σεπτέμβρη 2016. Δεν μπορούν να λειτουργήσουν αυτές τις εγκαταστάσεις χωρίς εμάς.

Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, χρειαζόμαστε στήριξη από κόσμο εκτός των τειχών. Μια φυλακή είναι ένα περιβάλλον, στο οποίο είναι πανεύκολο το επείγον κλείδωμα κρατουμένων στα κελιά, ένα μέρος ελέγχου και περιορισμού, όπου η καταστολή είναι εντοιχισμένη σε κάθε πέτρινο φράχτη και κρίκο αλυσίδας, σε κάθε χειρονομία και ρουτίνα. Όταν ξεσηκωνόμαστε ενάντια στις Αρχές αυτές, στρέφονται με μανία εναντίον μας, κι η μόνη προστασία που έχουμε είναι η αλληλεγγύη απ’ έξω».

Βέβαια, η 9 Σεμπτέμβρηαποτελεί μια ημερομηνία σύμβολο για τους αγώνες των φυλακισμένων καθώς 45 χρόνια πριν στις  9 Σεπτέμβρη 1971 έλαβε χώρα η εξέγερση στις φυλακές της Άττικα. Περίπου 1.200 κρατούμενοι καταλαμβάνουν τις εγκαταστάσεις των φυλακών της Άττικα κρατώντας ταυτόχρονα όμηρους 38 φύλακες και υπάλληλους των φυλακών. Στα αιτήματά τους περιλαμβάνονται η χορήγηση αμνηστίας και η απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων στις ΗΠΑ. Στις 13 Σεπτέμβρη πραγματοποιείται επέμβαση της αστυνομίας και του στρατού εξαπολύοντας καταιγιστικά πυρά με απολογισμό τους 43 νεκρούς και πάνω από 250 τραυματίες.

Η κινητοποίηση των κρατουμένων έχει πλέον εξαπλωθεί  σε πολλές πολιτείες της Αμερικής από την Αλαμπάμα με καθολική συμμετοχή των φυλακισμένων και την Φλόριντα όπου πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένα επεισόδια έως την Λουϊζιάνα, τη Βιρτζίνια, την Τζώρτζια, το Τέξας, τη Βόρεια και τη Νότια Καρολίνα, το Οχάιο, την Ιντιάνα, το Κάνσας, το Μίσιγκαν, τη Μινεσότα, τη Νεμπράσκα, το Όρεγκον, την Καλιφόρνια και τη Χαβάη, και την Αλάσκα. Ταυτόχρονα έχει επεκταθεί και έξω από τις Η.Π.Α όπου κρατούμενοι σε ένα από τα στρατόπεδα του γκουαντάναμο στην Κούβα κάνουν απεργία πείνας για την επ’ αόριστον κράτησή τους. Επιπλέον, κρατούμενοι/ες από άλλες γωνιές της Γης (π.χ. Μεξικό, Καναδά, Ελλάδα) έχουν ήδη ανταποκριθεί στο κάλεσμα. Κινητοποιήσεις κρατουμένων μαίνονται κι αλλού στον κόσμο, από την Ελλάδα (π.χ. γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, ανδρικές φυλακές Τρικάλων) έως την Αυστραλία (π.χ. φυλακές ανηλίκων στη Μελβούρνη). Επίσης, σε φυλακή της Γαλλίας δεκάδες κρατούμενοι κλέψανε κλειδιά από έναν αρχιφύλακα, ανοίξανε όλα τα κελιά και ξεχύθηκαν σε μαζικούς βανδαλισμούς, πυρπολώντας κι ένα κτήριο.

Οι φυλακές κάθε μορφής αποτελούν πεδία προώθησης και αναπαραγωγής της πρακτικής του εγκλεισμού. Μιας πρακτικής που λειτουργεί ως αναπόσπαστο εργαλείο ενός συστήματος που από την απαρχή της εδραίωσής του χρησιμοποιεί την εργασιακή σκλαβιά στο βωμό του κέρδους και της παραγωγής. Με άλλα λόγια, η εργασιακή σκλαβιά στα κάτεργα των φυλακών, με την ξεκάθαρη εκβιαστική και αλλοτριωτική της φύση, είναι διαμορφωμένη με βάση τις ανάγκες του κράτους και του κεφαλαίου. Έτσι, στην προκείμενη περίπτωση η περιθωριοποίηση κάποιων ατόμων από μεριάς του κράτους και η φυλάκισή τους με την συναίνεσηκομματιών της κοινωνίας, δεν εξυπηρετεί μόνο το «σωφρονισμό» μέσω των αναρίθμητων μορφών καταστολής, αλλά ταυτόχρονα ενισχύει τον καπιταλισμό. Οι έγκλειστοι εργάτες (ανθρώπινα και μη ζώα), δηλαδή, που γυρνούν τα γρανάζια των εργοστασίων για το κέρδος των πολυεθνικών αποτελούν τον κύριο μοχλό αυτής της οικονομίας, με το ελάχιστο κόστος για αυτήν. Φυσικά, η μαζική πρακτική αυτής της εκμετάλλευσης στις φυλακές είναι μια πολύτιμη ευκαιρία ώστε ένα τέτοιο σύστημα να ενδυναμωθεί.

Εμείς από την πλέυρά μας δεν θα μπορούσαμε παρά να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα των κρατουμένων των Η.Π.Α «ενάντια στην σκλαβιά». Οι διάφορες μορφές εγκλεισμού, και ανεξάρτητα από το είδος στο οποίο εφαρμόζονται παρουσιάζονται ως θεμελιακές για την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος και άρα αποσπούν την κοινωνική συναίνεση. Η κυριαρχία, λοιπόν, που οργανώνεται και συγκροτείται από το κράτος και το κεφάλαιο νομιμοποιεί τον εγκλεισμό ως τρόπο διατήρησης της ομαλότητας, ως τιμωρητική πρακτική, ως μέθοδο για την ευκολότερη πρόσβαση στο υπό εκμετάλλευση άτομο και τη βιομηχανοποίηση της εξόντωσής του.Από την εργασιακή σκλαβιά στις Η.Π.Α μέχρι την εργασιακή σκλαβιά στις μονάδες παραγωγής γάλακτος κλπ., όλες, οι μορφές εγκλεισμού αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία. Οι φυλακές δανείζονται τεχνικές επιτήρησης και ελέγχου από τα σφαγεία, τα όρια αισθητηριακής στέρησης και κοινωνικής απομόνωσης διερευνώνται στα βιοτεχνολογικά-νευροβιολογικά εργαστήρια σε άλλα ζώα και έπειτα η βιομηχανία ανθρώπινου εγκλεισμού αξιοποιεί τα αποτελέσματα των πειραμάτων, ή το αντίθετο κ.ο.κ.

Η αλληλεγγύη μεταξύ όσων αγωνίζονται, εξεγείρονται, επαναστατούν, δεν γνωρίζει τείχη, κάγκελα, σύνορα και αποστάσεις. Είναι μία συνθήκη αναπόσπαστη του αντιεξουσιαστικού αγώνα, μια διαρκής διαδικασία. Στον αγώνα ενάντια στο κράτος και τους μηχανισμούς του, το καπιταλιστικό οικοδόμημα, τη λεηλασία της φύσης, τον εγκλεισμό ανθρώπινων και μη ζώων και τις αξίες της ιεραρχίας, η αλληλεγγύη είναι ένα από τα όπλα μας. Να αγωνιστούμε για την καταστροφή του  κόσμου της εξουσίας, για την ελευθερία όλων μας.

 

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ

ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΕΛΙ/ΚΛΟΥΒΙ

 

 

email:olikiapeleutherosi@espiv.net

blog:olikiapeleutherosi.espivblogs.net

αναρχική/ αντιεξουσιαστικήσυλλογικότητα για την ολική απελευθέρωση

ΚΡΑΚΑΤΟΑ

%ce%b1%cf%86%ce%af%cf%83%ce%b1-%ce%b7%cf%80%ce%b1

κουζινα